Haber merkezi
Öğrencilerimiz öncelikle açlıkla karşı karşıya sonra ekonomik sıkıntılar, sınav kaygısı ve motivasyon eksikliğidir. Bu problemler öğrencilerin hem okul hayatını hem de günlük yaşamını zorlaştırır.
Üniversiteler yerel, bölgesel, ulusal ve küresel olarak toplumların sosyal ve ekonomik refahlarını kazanmaları için yaşamsal bilgiyi yaratmakta ve yaymaktadır (Erdem, 2013). Üniversiteler düşüncelerin özgür bir biçimde ifade edilerek tartışıldığı bilimsel düşünmenin kazandırılmaya çalışıldığı eğitim kurumlarıdır. Üniversite dönemi ise öğrencilerin kişisel, akademik, sosyo-kültürel, ekonomik yaşamlarında değişimlerin yoğun bir şekilde gerçekleştiği, geleceklerini biçimlendirmeye çalıştıkları bir dönemdir. Üniversitede geçirilen yıllar öğrencilerin bir yandan bilgi ve becerilerini artırmalarına olanak sağlarken bir yandan da bağımsız bir şekilde kimliklerini kazanmalarında rol oynamaktadır (Şahin, Şahin-Fırat, Zoraloğlu & Açıkgöz, 2009). Üniversite çağı, ergenlik dönemi gibi zorlu bir sürecin ardından başlamaktadır.
Yüksek öğretimde geçirilen zaman dilimi, öğrencilerin zaman zaman gerginlik, hüzün, kaygı ve stres yaratan durumlarla karşı karşıya kaldıkları ve bu tür durumlara uygun problem çözme stratejileri veya davranışlar geliştirip, bu durulmaların üstesinden gelmeye çalıştıkları yaşamlarının en önemli geçiş aşamasıdır (Bülbül & Acar-Güvendir, 2014). Bu geçiş aşamasında öğrencilerin yükseköğretime uyumunu etkileyen pek çok faktör bulunmaktadır. Bu faktörler arasında farklı kültürel ortamlarda bulunma zorunluluğu, değişim koşulları, üniversiteye uyum süreci, ekonomik zorluklar, barınma ve çevresel değişkenler sayılabilir (Bülbül & Acar- Güvendir, 2014; Kacur & Atak, 2011). Türkiye’de öğrenciler, üniversitede okuma fırsatını zorlu bir yarış sonunda, yapılan sınav ile elde etmektedirler ve üniversite yaşamından bir takım beklentileri vardır. Bu beklentiler arasında mezun olunca iyi bir iş bulmak, üniversitede geçirilen süre boyunca sosyal, akademik ve entelektüel gelişimi sağlamak, yeterli burs ve barınma imkânı sağlamak olabilir, ancak beklentilerin karşılanmama durumu stres, kaygı ve hayal kırıklığını da beraberinde getirmekte üniversiteye ilişkin algı ve tutumlarına olumsuz etki yapmaktadır. Alan yazın incelendiğinde üniversite öğrencilerinin yaşadıkları sorunlara ilişkin çeşitli çalışmaların yapıldığı görülmektedir (Demirbilek, 2012; Erkan, Özbay, Cihangir-Çankaya, & Terzi, 2012; Filiz & Çemrek, 2007; Korkmaz, 2000; Topkaya & Meydan, 2013; Şahin et al., 2009). Şahin ve ark., (2009), üniversitede öğrencilerin yaşadıkları en önemli üç sorunu sırası ile ekonomik sorunlar ve temel gereksinimleri karşılayamama, öğretim programları ve öğretim elemanlarıyla ilgili sorunlar olarak belirlemiş; bunları çevreye uyum, sosyal, kültürel, sanatsal ve sportif etkinliklerin yetersizliği, gelecek kaygısı, kişisel ve ailevi sorunlar, doyumsuzluk, fiziksel koşulların yetersizliği, demokratik olmayan ortam, amaçsızlık, entelektüel olmama, yönetimsel sorunlar, manevi boşluk ve öz güven eksikliğinin izlediğini ortaya koymuşlardır.
Kacur ve Atak (2011)’ın çalışmasında ise üniversite öğrencilerinin sınav, meslek edinme, ekonomik, çevreyle iletişim konularında sorunlar yaşadıkları ortaya konulmuştur. Topkaya ve Meydan (2013), üniversite öğrencilerinin problem yaşadıkları alanları belirlemeye yönelik yaptıkları araştırmada öğrencilerin daha çok duygusal sorunlar yaşadıklarını ortaya koymuşlardır. Ayrıca araştırma bulguları, duygusal sorunlar dışında öğrencilerin romantik sorunlar, ekonomik sorunlar, akademik sorunlar, kişilik sorunları, uyum sorunları, aileyle ilgili sorunlar ve arkadaşlarla ilgili sorunlar yaşadıklarını göstermiştir.
Bu bilgiler ışığında, bu araştırmanın üniversite öğrencilerinin yaşamakta oldukları sorunların kendileri ile bire bir görüşme sonrası onların bakış açısı ile bütüncül bir şekilde ortaya konulmasının ve çözüm önerilerinin ayrıntılı bir şekilde saptanmasının bu sorunların giderilmesinde rol oynayacak paydaşlara fikir sunarak üniversitelerde eğitim öğretimin daha verimli olmasında, yaşam kalitesinin artmasında, çeşitli olanakların daha ulaşılabilir olmasında etkili olacağı düşünülmektedir. Ülkelerin kalkınmasında, ilerlemesinde toplumun yönlendirmesi beklenen, ülkelerin geleceği olarak kabul edilen üniversite öğrencilerinin sorunlarına eğilmek, gerek bireysel, gerekse toplumsal açıdan büyük önem taşımaktadır. Araştırmanın Amacı Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinin yaşadıkları sorunları ve bu sorunlara ilişkin çözüm önerilerini ortaya koymaktır. Bu ana amaç doğrultusunda aşağıdaki alt amaçlara cevap aranmıştır:
Üniversite öğrencilerinin yaşadıkları sorunlar nelerdir?
Üniversite öğrencilerinin yaşadıkları sorunların sonuçları nelerdir?
Üniversite öğrencilerinin yaşadıkları sorunlara ilişkin çözüm önerileri nelerdir? YÖNTEM Araştırmanın Modeli Üniversite öğrencilerinin yaşadıkları sorunlar ve bu sorunlara ilişkin çözüm önerilerine yönelik üniversite öğrencilerinin görüşlerinin çözümlenmesini amaçlayan bu çalışmada, nitel veri toplama teknikleri ve durum deseni benimsenmiştir.
Durum deseninde bir duruma ilişkin etkenler (ortam, bireyler, olaylar, süreçler vb.) bütüncül bir yaklaşımla araştırılır ve ilgili durumu nasıl etkiledikleri ve ilgili durumdan nasıl etkilendikleri üzerine odaklanılır (Yıldırım & Şimşek, 2011). Bu çalışmada halen üniversitede okumakta olan öğrencilerin yaşadıkları sorunlar ve bunlara ilişkin çözüm önerileri ayrıntılı bir biçimde ortaya konulmak istendiği için durum deseni tercih edilmiştir. Çalışma Grubu Araştırmanın çalışma grubunu, Ankara ilinde bulunan çeşitli üniversitelerde okumakta olan 17 üniversite öğrencisi oluşturmuştur. Çalışmada maksimum çeşitlilik örnekleme tekniği kullanılmış böylelikle çalışma grubunun çeşitliliği sağlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubuna seçilecek öğrencilerin belirlenmesinde üniversite, bölüm, sınıf düzeyi, cinsiyet, doğum yeri, yaşam yeri, anne-baba eğitim düzeyi, aile ekonomik durumu, anne-baba mesleği gibi değişkenler çeşitlilik kaynağı olarak alınmıştır. Çalışma grubuna ilişkin olan demografik değişkenler Tablo 1’de verilmiştir. Tablo 1 incelendiğinde çalışma grubunda 11 kadın, altı erkek öğrencinin yer aldığı görülmektedir,
