KONUK KALEM;
Aylin NAZLIAKA
1 Temmuz Türkiye’nin İstanbul Sözleşmesi’nden çekilme kararının yürürlüğe girmesinin yıldönümü.
Beş yıl önce alınan bu kararla, kadınların can simidi yok edildi. Şiddet gören kadınların koruma güvenceleri zayıflatıldı. Cezasızlık algısı güçlendi. Bu karar, toplumsal cinsiyet eşitliğine yönelik sistematik saldırıların önünü açan siyasi bir tercihti.
O günden beri yaşananlar, bu yanlış kararın sonuçlarını acı bir şekilde gözler önüne seriyor.
Kadın Cinayetlerini Durduracağız Platformu’nun verilerine göre 2026 yılının ilk beş ayında 118 kadın cinayete kurban edildi, 132 kadın ise şüpheli şekilde hayatını kaybetti. Her biri bir yaşam, bir umut, bir gelecek olan kız kardeşlerimiz aramızdan koparıldı.
Bu kız kardeşlerimiz defalarca şikâyette bulunmalarına rağmen neden korunamadı?
Koruma kararları neden etkin uygulanmadı?
Kadınların yaşam hakkına sahip çıkmak yerine İstanbul Sözleşmesi’ni hedef alanlar, bugün ortaya çıkan bu ağır tablonun sorumluluğunu üstlenecek mi?
İstanbul Sözleşmesi, insan hakları alanında yazılmış bir altın standarttır. Şiddete karşı önleme, koruma, kovuşturma ve bütüncül politika üretme yükümlülüğüdür.
Bugün kadınlar en çok evlerinde, en yakınlarındaki erkekler tarafından öldürülüyor. Şiddetin kaynağı belli, çözümü belli, yapılması gerekenler belli. Ancak AKP iktidarı kadınların yaşam hakkını koruyacak politikalar üretmek yerine kadınların kazanılmış haklarını hedef almaya devam ediyor.
Kadın cinayetleri politiktir.
Bir ülkede kadınlar sistematik olarak öldürülüyorsa, failler cesaret buluyorsa, koruma mekanizmaları işlemiyorsa, bunun adı münferit olay değil siyasi sorumluluktur.
Cumhuriyet Halk Partisi olarak kadınların yaşam hakkını savunmaktan, eşitlik mücadelesini büyütmekten ve “İstanbul Sözleşmesi Yaşatır” demekten asla vazgeçmeyeceğiz.
Nafaka hakkı başta olmak üzere, kadınların kazanılmış haklarının budanmasına asla izin vermeyeceğiz.
Kadınların korkmadan yaşayabildiği, şiddetin değil eşitliğin egemen olduğu bir Türkiye mümkün.
Bir kez daha haykırıyoruz:
Bir kişi daha eksilmeye tahammülümüz yok!
İstanbul Sözleşmesi’nden vazgeçmiyoruz! Vazgeçmeyeceğiz!
6284 sayılı Kanun’un etkin uygulanmasından vazgeçmeyeceğiz!
Kadınların eşitlik mücadelesinden vazgeçmeyeceğiz!
