Nuran METİN
Çocukluğum Geçti Burada
Babamın Gençlik Çağları ,
Annemin En Güzel Yılları
Ablamın Okul Günleri
Ne’ de Yaramazdı Kardeşim
Meğer Ne Çok Özlemişim
Eski , Ama Güzel Evim
Seni Ne Çok Severmişim …..
Rüyâma Girdin Dün Gece
Bahçende Duruyordu Oyuncaklarım
Bez Bebeğim ,, Minik Minderim
Henüz Solmamıştı Çiçeklerin ….
Parmaklıklı Yeşil Kapın,
Açılıverdi Aniden ,,,
Babam Dönüyordu İşinden
” EVİN BEYİ GELDİ ,, Dediler
Annemin Misafirleri
Bir Telâşla Giyindiler ….
Komşumuz , Fatmagül Teyzemiz,
Cici Annemiz , İsmet Ablamız
Sevgili Komşularımız
Bir , Bir Geçiverdi Düşümden …..
Bitmesin İsterdim Bu Rüyâ
Keşke Görebilseydim Daha
Bakkal Rıdvan Amcayı ve Kömürcü Cemâl’i
Eşsiz Güzelliğiyle Ferhan Ablayı …..
Melek Gibiydi Meleğim , Adı Gibi ,,
Rus Sokağının Kurucusuydu Doğan’of
Cefakâr , Vefakâr ve Mağrur Şevkiye Ablam
Ve ,de Sümbül …….
Mebrure Teyzeyi’de Görmek İsterdim
Kızı En Yakın Arkadaşımdı , Gülay’dı Adı
Şimdi Nerelerde Kimbilir ….?
Nasıl Uçup Geçti Yıllar
Ne Parmaklıklı Güzel Ev ,, Ne’ de Eski Komşular
Çocukluğum , Genç Kızlığım,, Çok Gerilerde Kaldılar….
Sokak Aynı Sokak Ama,,
Evler , Komşular Değişmiş
Sıcak Dostluklar Yok Artık
Geçmişin Güzellikleriyle Ne Yazık
Onlar’ da Mazide Kaldılar ..!
